Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł! Do you want to support owner of this site? Click here and donate to his account some amount, he will be able to use it to pay for any of our services, including removing this ad.

Rosyjska dusza

Idź do spisu treści

Menu główne

Roznieciłem swój stos

Sergiusz Jesienin

Я зажег свой костёр
Сергей Есенин

Я зажег свой костёр,
Пламя вспыхнуло вдруг
И широкой волной
Разлилося вокруг.

И рассыпалась мгла
В беспредельную даль,
С отягченной груди
Отгоняя печаль.

Безнадежная грусть
В тихом треске углей
У костра моего
Стала песней моей.

И я весело так
На костер свой смотрел,
Вспоминаючи грусть,
Тихо песню запел.

Я опять подо мглой.
Мой костер догорел,
В нем лишь пепел с золой
От углей уцелел.

Снова грусть и тоска
Мою грудь облегли,
И печалью слегка
Веет вновь издали.

Чую - будет гроза,
Грудь заныла сильней,
И скатилась слеза
На остаток углей.


Roznieciłem swój stos
Przekład: Tadeusz Rubnikowicz

Roznieciłem swój stos,
Płomień nabrał wnet sił,
Blask roztoczył się w krąg,
Pod niebiosa się wzbił.

Rozstąpiła się mgła,
Odpłynęła gdzieś w dal,
Wlała radość w mą pierś,
A zabrała mój żal.

Smutek ciemny jak noc,
W trzasku płonących drew
Nagle stracił swą moc
Przemieniając się w śpiew.

I radując się tak
Wpatrywałem się w stos,
Wspominając swój ból,
Rozśpiewałem się w głos.

Znów okryła mnie mgła.
Stos nie płonie jak wprzód,
Wypaliły się drwa
Został popiół i brud.

Znowu smutek i żal
Objuczyły mą pierś
I tęsknota jak wiatr
Wieje z oddali gdzieś.

Burza w duszy mej trwa,
W piersi znów ból się wzmógł
I stoczyła się łza
W popielisko u nóg.


Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego