Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł! Do you want to support owner of this site? Click here and donate to his account some amount, he will be able to use it to pay for any of our services, including removing this ad.

Rosyjska dusza

Idź do spisu treści

Menu główne

Okręt

Mikołaj Gumilew

Корабль
Николай Гумилев

— Что ты видишь во взоре моем,
В этом бледно-мерцающем взоре? —
Я в нем вижу глубокое море
С потонувшим большим кораблем.

Тот корабль… величавей, смелее
Не видали над бездной морской.
Колыхались высокие реи,
Трепетала вода за кормой.

И летучие странные рыбы
Покидали подводный предел
И бросали на воздух изгибы
Изумрудно-блистающих тел.

Ты стояла на дальнем утесе,
Ты смотрела, звала и ждала,
Ты в последнем веселом матросе
Огневое стремленье зажгла.

И никто никогда не узнает
О безумной, предсмертной борьбе
И о том, где теперь отдыхает
Тот корабль, что стремился к тебе.

И зачем эти тонкие руки
Жемчугами прорезали тьму,
Точно ласточки с песней разлуки,
Точно сны, улетая к нему.

Только тот, кто с тобою, царица,
Только тот вспоминает о нем,
И его голубая гробница
В затуманенном взоре твоем.


Okręt
Przekład: Tadeusz Rubnikowicz

- Spójrz, co moje spojrzenie ci śle,
To spojrzenie nad wyraz  bolesne.
- Ja dostrzegam w nim morze bezkresne,
Z zatopionym okrętem na dnie.

Okręt ten… bardziej dumny i śmiały
Nie nawiedzał od lat morską dal.
Smukłe reje z wiatrami igrały,
Rufa tor zaznaczała wśród fal.

I ptaszory, przedziwne istoty,
Mknęły z głębin podobne do strzał
I rzucały w powietrze przewroty
szmaragdowo-błyszczących swych ciał.

Stałaś w dali, na stromym urwisku,
W bezkres morza utkwiłaś swój wzrok
I w ostatnim, wesołym chłopczysku
Płomień dążeń zapłonął z twych rąk.

I przed światem się prawda ukrywa,
Że szalony, przedśmiertny był bój
I nie dowie się nikt, gdzie spoczywa
Okręt ten, co zamierzał być twój.

I dlaczego te ręce kochane,
Blaskiem pereł pozbyły się ćmy,
Niczym ptaki, piosenką żegnane,
Odleciały do niego, jak sny.

Tylko ten, z kim rozdzielasz te chwile,
Tylko ten jest od prawdy o krok,
Bo o jego błękitnej mogile
Przypomina zamglony twój wzrok.


klip


Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego